Archiwum | Budownictwo rezydencjonalno-obronne RSS feed for this section

37. PIOTRKOWICE. Zespół pałacowy Tarnoskała.

Budowę Tarnoskały datuje się na rok 1778. Po śmierci Joachima dobra przeszły na własność jego syna, Stanisława. Wdowa po Stanisławie, znana z rozrzutności i chętnie zaciąganych długów, musiała oddać majątek wierzycielom. Wszystkich następnych właścicieli trudno wyliczyć. Warto wspomnieć jednego z nich, Ludwika Jagniątkowskiego, lekarza, który „władając” Tarnoskałą w latach 1898-1917, założył w pałacu zakład wodoleczniczy […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

36. PIOTRKOWICE. Zespół pałacowo-parkowy Tarnoskała

Dla powstania Tarnoskały niezwykle istotnym okazał się stan zdrowia Stanisława Tarnowskiego. Stanisław, syn Joachima Tarnowskiego i Marianny z Krasińskich, urodził się na zamku w Maleszowej. Siedemnastowieczny (a może nawet szesnastowieczny) zamek, zbudowany na wyspie, z uwagi na wilgotny mikroklimat okazał się być miejscem nieodpowiednim dla małego Stanisława, charakteryzowanego jako: pacholę nadzwyczaj wątłe w dziecięcych latach. […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

27. MALESZOWA. Próba rekonstrukcji zamku

Jak wyglądał maleszowski zamek w czasach największej świetności, czyli kiedy dokonano w nim już wszelkich przeróbek i modernizacji, ale zanim – opuszczony – zaczął chylić się ku ruinie. Źródeł informacji jest niewiele. Najwięcej przynosi opis Franciszki Krasińskiej, napisany wprawdzie przez nią w czasach jej dzieciństwa, ale w jakimś sensie zweryfikowany w latach dojrzałych, gdy tłumaczyła […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

26. MALESZOWA. Zamek Krasińskich

Prawdą jest więc, że maleszowski zamek powstał dzięki Krasińskim. Dzięki swemu położeniu na wyspie oblanej wodami stawu czy tez jeziora, zyskał nazwę „Żurawiego gniazda”. Katalog zabytków przesuwa datowanie  zamku na rok 1629, opierając się na zachowanej kamiennej płycie z napisem wymieniającym wojewodę Krasińskiego (Gabriela?) i datą 1629. Z zamku zburzonego w XIX stuleciu zachowało się […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

BAŁTÓW – zespół rezydencjonalny

Dariusz Kalina Z danych źródłowych wiemy jednak, że na terenie wsi znajdowała się wcześniejsza rezydencja o charakterze rezydencjonalnym, przynajmniej z połowy XVII w.[1], a zważywszy na wybitnie obronny charakter terenu dworskiego, również obronnym. Wieś położona jest w bardzo urozmaiconym terenie, centralnym punktem widokowym jest obecnie pałac, wokół którego rozłożony zostawał dość rozległy park krajobrazowy. W […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

STOPNICA – miasto królewskie z zamkiem

Dariusz Kalina ZAMEK W STOPNICY Stopnica położona jest na obszarze Garbu Pińczowskiego, łańcucha wzniesień ciągnącego się na długości ok. 50 km (od Skowronna do Słupi koło Pacanowa), wchodzącego w skład Niecki Nidziańskiej. Na niewielkim wzgórzu, o wysokości ok. 200 m n.p.m., ulokowało się miasteczko królewskie . Nazwę osady zapisywano w przeszłości jako Stobnica, co oznaczać […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

BRZEGI – wieś królewska z dworem i kościołem parafilanym

Dariusz Kalina Brzegi Miejscowość położona jest na prawym brzegu rzeki Nidy, przy starym trakcie prowadzącym z Krakowa. W miejscu tym drogi rozwidlały się – jedna z nich prowadziła przez Żerniki do kasztelańskiego Małogoszcza, druga przez Tokarnię przez Chęciny do Kielc. W bezpośrednim sąsiedztwie drogi, na skraju terasy nadzalewowej lewego brzegu rzeki, obok obecnego cmentarza grzebalnego, […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

OSTRÓW koło Chęcin – dwór i zbór

Dariusz Kalina Ostrów Według Mapy Galicji Zachodniej zabudowania wsi zgrupowane były na południowym brzegu Czarnej Nidy, nieopodal dawnej przeprawy przez rzekę. Nazwa wsi zapisywana była w XIX w jako Ostrów Kielecki, a pochodzi od staropolskiego słowa oznaczającego wyspę. O wczesnym osadnictwie na jej terenie świadczą wykopaliska archeologiczne przeprowadzone w 20. XX w. Najstarsza wzmianka źródłowa […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

SIEDLCE koło Chęcin – dwór

Dariusz Kalina Siedlce Nazwa wsi zapisywana była jako: Siedlec (1508), Syedliecz (1540), Siedlcze (1573), a pochodzić ma od słowa oznaczającego niewielką osadę[1]. Według rejestru poborowego z 1508 r. wieś należała do klucza Jana Łukowskiego, ale już w 1540 r. jako właściciela wsi zapisano Jana Morawickiego. We wsi wówczas było 6 łanów kmiecych, jeden opustoszały, dwie zagrody […]

Ciąg dalszy 2 komentarze

ŁUKOWA – wieś koło Chęcin w niej dwór i kościół parafialny

Dariusz Kalina Łukowa w niej kościół i dwór Nazwę tej wsi położonej nad Czarną Nidą zapisywano jako Łukowa Wola (1332), Lukowa (1408), pochodzi od słowa tworząca łuk lub też osobowego Łuk, Łuka, Łukasz[1]. Pierwszy raz z wsią Łukowa spotykamy się w 1330 r., jako wsią należącą do parafii w Kijach, a następnie, w 1332 r. […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

KORNECKI JAKUB – snycerz

Tekst prezentowany poniżej autorstwa J.L. Kaczkowskiego, został wydrukowany w publikacji pt. Pamiętnik Kielecki na rok zwyczajny 1874 pod red. ks. […]

CHMIELNIK – dawne miasto prywatne

Miasto położone jest na pograniczu Pogórza Szydłowskiego i Niecki Nidziańskiej nad rzeką Mruczą, u źródeł rzeki Schodniej (Wschodniej). Jego nazwa […]

Mirzec. Kapliczka św. Jana Nepomucena

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr Czasami można się zdziwić co jest pod warstwami farby. Przed … Po I jeszcze profil […]

Mokrsko Dolne. Renowacja baptysterium i chrzcielnicy Santi Gucciego

Zdjęcia: Grzegorz Wiatr Kościół w Mokrsku Dolnym z końca XIII w. pw Wniebowzięcia NMP. Przed i po renowacji. Jeszcze bez […]

Lisów. Epitafia Krasińskich

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr Historia jednego pocisku Czyli epitafia Krasińskich w Lisowie Kaplica Krasińskich w Lisowie. To tu leżą […]

Lisów. Ołtarz św. Barbary w Kaplicy Krasińskich w Lisowie

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr O takim jednym co Baśkę rozebrał Ta oto Barbara jest bardzo bardzo stara. Nie skłamię […]