Archiwum | Kwiecień, 2012

19. Chałupa, ul. Głowackiego 25 (stan z roku 1979)

Chałupa oraz stanowiąca jej przedłużenie obora, powstały około roku 1915. Początkowo w chałupie były dwa pomieszczenia: sień od ulicy (z drzwiami w elewacji frontowej) oraz izba od podwórza. W roku 1926 przybudowano sionkę, w niej umieszczając wejście, a w miejsce dawnych drzwi wstawiono okno. Chałupę nakrywał dach trójpołaciowy, pobity gontem. Wysunięty nad frontową elewacje okap […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

18. Chałupy przy ul. Głowackiego, po jej północno-wschodniej stronie

Tak wyglądał dolny odcinek nieparzystej strony ulicy Głowackiego w roku 1950. Ulica miała nawierzchnię brukowaną kamieniami nazywanymi niezbyt wytwornie „kocimi łbami”, ale miała także chodniczek i obowiązkowe  ławeczki przy każdej posesji. Ławeczki mocno pobudzały życie towarzyskie, niewypełniane jeszcze wówczas przez telewizyjne seriale. Dachy chałup pokrywał gont, a zręby ścian nie okrywały szalunki. Były one po […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

17. Chałupa, ul. Głowackiego 22 (stan z roku 1979)

Chałupa ta, pochodząca z roku 1920,  nie zachowała się – zastąpił ją budynek murowany z białej silikatowej cegły. Tak jak na rysunku chałupa wyglądała w roku 1969. Zrąb pokrywały całkiem porządne szalunki a dach, kryty blachą, także nie sprawiał wrażenia kiepskiego pod względem technicznym. Czy przyczyną budowy nowego obiektu był pożar, czy były jakieś  inne, […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

16. Chałupa, ul. Głowackiego 18 (stan z roku 1979)

Działka i chałupa ta miała identyczne wymiary jak sąsiednia. Układ wnętrz chałupy byłby także identyczny, gdyby nie wprowadzona później zmiana wnętrza sieni – rozdzielonej na połowę, przez co (prócz zmniejszonej sieni) powstała niewielka izdebka, służąca do sprzedaży pieczywa (właściciel trudnił się piekarstwem) poprzez towarzyszące drzwiom okno. Elewację pokrywają deskowe szalunki. Działka zabudowana jest od początków […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

15. Chałupa, ul. Głowackiego 16 (stan z roku 1978)

Choć działka tej posesji jest zdecydowanie szersza (ma 12 m), to szerokość chałupy „trzyma” charakterystyczny dla tej strony ulicy wymiar. Chałupa jest jednak o metr dłuż-sza i ma inny układ wnętrza: są tu tylko dwa pomieszczenia: sień (od frontu) oraz izba, w której znajdują się urządzenia ogniowe. Od frontu, na osi elewacji znajdują się główne […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

14. Chałupa, ul. Głowackiego 12 (stan z roku 1979)

Działki po parzystej stronie ulicy (strona południowo-zachodnia) miały około 50 metrów długości a ich szerokość wahała się od 8,5 do 15 metrów. Najwęższa jest właśnie działka  spod nr 12. Jej część frontowa zajmuje chałupa o wymiarach ok. 6 na 8 metrów, na której przedłużeniu stała obórka. Działkę zamykała stodoła –  z boiskiem na osi i […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

13. Dawny Dom Parafialny

Budynek, nazywany także Domem Ludowym, zbudowany został na miejscu dawnego kościoła i szpitala św. Ducha, wzniesionego w roku 1597 przez proboszcza, Krzysztofa Sasina, a rozebranego w roku 1801. Inicjatorem i fundatorem budowy domu parafialnego był ks. kanonik infułat Bogumił Czerkiewicz – postać dla diecezji kieleckiej niezwykle zasłużona. Zbudowany w latach 20. obiekt mieścił sale teatralną […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

12. Kaplica cmentarna

Do kaplicy wejście wiedzie dwuskrzydłowymi drzwiami. Nad drzwiami znajduje się konchowo sklepiona wnęka, w której umieszczono figurę św. Józefa z Dzieciątkiem. Wnętrze, doświetlone dwoma smukłymi oknami o półkolistych zamknięciach nakryte jest sklepieniem krzyżowym. Niewielkie prezbiterium połączone jest z przestrzenią nawy otworem tęczowym. Posadzka kaplicy jest ceramiczna, ułożona w gwiaździste motywy. Umieszczony na osi ołtarz, architektoniczny, […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

11. Kaplica cmentarna

Kaplica stoi w centralnej części daleszyckiego cmentarza. Ufundował ją w roku 1908 ks.  Franciszek Brudzyński.  Fundator kaplicy, urodzony w roku 1823, był infułatem administratorem diecezji kieleckiej i daleszyckim proboszczem. Zmarł w roku 1909. Kaplica nie jest orientowana – jej front skierowany został na południowy-zachód. Ma plan prostokąta o ściętych w części prezbiterialnej narożnikach, a jej […]

Ciąg dalszy 0 Komentarza

10. Ul. Kościelna. Drewniana willa

Piętrowa, drewniana willa pochodzi chyba z lat międzywojennych. W interesujący sposób „wpisuje się” w daleszyckie tradycje ciesielskie, chociaż prezentuje już modernistyczne formy, charakterystyczne dla przedwojennej architektury polskiej. Podobne wille można zobaczyć w podwarszawskich letniskach, jak Konstancin czy Otwock lub na przedmieściach wielu innych polskich miast.

Ciąg dalszy 0 Komentarza

KORNECKI JAKUB – snycerz

Tekst prezentowany poniżej autorstwa J.L. Kaczkowskiego, został wydrukowany w publikacji pt. Pamiętnik Kielecki na rok zwyczajny 1874 pod red. ks. […]

CHMIELNIK – dawne miasto prywatne

Miasto położone jest na pograniczu Pogórza Szydłowskiego i Niecki Nidziańskiej nad rzeką Mruczą, u źródeł rzeki Schodniej (Wschodniej). Jego nazwa […]

Mirzec. Kapliczka św. Jana Nepomucena

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr Czasami można się zdziwić co jest pod warstwami farby. Przed … Po I jeszcze profil […]

Mokrsko Dolne. Renowacja baptysterium i chrzcielnicy Santi Gucciego

Zdjęcia: Grzegorz Wiatr Kościół w Mokrsku Dolnym z końca XIII w. pw Wniebowzięcia NMP. Przed i po renowacji. Jeszcze bez […]

Lisów. Epitafia Krasińskich

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr Historia jednego pocisku Czyli epitafia Krasińskich w Lisowie Kaplica Krasińskich w Lisowie. To tu leżą […]

Lisów. Ołtarz św. Barbary w Kaplicy Krasińskich w Lisowie

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr O takim jednym co Baśkę rozebrał Ta oto Barbara jest bardzo bardzo stara. Nie skłamię […]