Kościół w Drugni od strony północnego-wschodu.

W roku 1617 „kościół i plebania zgorzały” – zapisał ówczesny proboszcz, ksiądz Szymon Koczowski. Nie odbudowano go, ale na tym samym miejscu wzniesiono obiekt drewniany, który według inwentarza z czasów gdy proboszczem był tu ks. Jakub Eilasz Gogulski (1790-1818): „przedstawiał typ wiejskiego drewnianego kościoła z wieżyczką na dachu; główne drzwi zwrócone były na zachód, boczne od południa, okien 5, zakrystia za ołtarzem – murowana. Posadzka kamienna” – informuje ksiądz Jan Wiśniewski. Był też wówczas w Drugni szpital dla ubogich.
O tym, że zbudowany po roku 1617 kościół był drewniany, informuje też Katalog Zabytków. Z kolei Mariola Gołda, opierając się na aktach parafii Drugnia, napisała, że: „wzniesiony po tym pożarze kościół był murowany”. Najprawdopodobniej istniały wówczas w Drugni dwa kościoły. Być może wynika to z „epizodu reformacyjnego”, zapoczątkowanego przez dzierżawiącego Drugnię starostę Stanisława Dembińskim (który był kalwinem) pod koniec wieku XVI.

Drugnia. Zachodnia elewacja kościoła

Kwestia istnienia jednocześnie dwóch świątyń warta jest przeprowadzenia badań – zarówno dodatkowych kwerend archiwalnych, jak również rozpoznania archeologicznego, bowiem istnieje w Drugni tradycyjny przekaz określający – rzekomą albo prawdziwą – lokalizacje tego obiektu. Badania archeologiczne potwierdzą – bądź wykluczą domniemaną lokalizację. Być może uda się też uzyskać pewność, który z kościołów – drewniany czy murowany – stał w tym miejscu gdzie obecna świątynia. Piętnastowieczny, ciosowy – tak zwany „Długoszowski – portal z prezbiterium do zakrystii, który znajduje się w obecnym kościele niczego bowiem nie dowodzi. Może pochodzić z kościoła murowanego, może z drewnianego (który miał murowana zakrystię) a może wreszcie być „wtórnie użyty”, czyli przeniesiony i wmurowany w czasach późniejszych.

Oznaczone: Autor: Roman Mirowski

Pozytywnie zakręcony pasjonat kielecczyzny, absolwent Politechniki Świętokrzyskiej. Fotografuje co nieco i jako tako. Opisuje jak umie i stara się uratować od zapomnienia wszystko co się da :)

Bez komentarza

Skomentuj

Blue Captcha Image

*

CHMIELNIK – dawne miasto prywatne

Miasto położone jest na pograniczu Pogórza Szydłowskiego i Niecki Nidziańskiej nad rzeką Mruczą, u źródeł rzeki Schodniej (Wschodniej). Jego nazwa […]

Mirzec. Kapliczka św. Jana Nepomucena

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr Czasami można się zdziwić co jest pod warstwami farby. Przed … Po I jeszcze profil […]

Mokrsko Dolne. Renowacja baptysterium i chrzcielnicy Santi Gucciego

Zdjęcia: Grzegorz Wiatr Kościół w Mokrsku Dolnym z końca XIII w. pw Wniebowzięcia NMP. Przed i po renowacji. Jeszcze bez […]

Lisów. Epitafia Krasińskich

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr Historia jednego pocisku Czyli epitafia Krasińskich w Lisowie Kaplica Krasińskich w Lisowie. To tu leżą […]

Lisów. Ołtarz św. Barbary w Kaplicy Krasińskich w Lisowie

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr O takim jednym co Baśkę rozebrał Ta oto Barbara jest bardzo bardzo stara. Nie skłamię […]

Szydłów. Epitafium księdza Józefa Ptaszyńskiego

Autor tekstu i zdjęć: Grzegorz Wiatr O księdzu który nie wiedział który kościół lubi bardziej Był sobie ksiądz Józef P. […]