W uliczce prowadzącej w stronę Wólki Plebańskiej i Niekłania na cmentarzu stał kościółek stary, drewniany, z wieżą na dachu gontami pokrytym. Przed głównym wejściem /boczne było do południa/ stał przez całą szerokość kaplicy ganek na dwóch słupach wsparty. Okien 3, podłoga i sufit. Ołtarzów było trzy. W głównym ołtarzu obydwa obrazy wyobrażały św. Rozalię.” – pisze ksiądz Wiśniewski.
Kaplica musiała być stara, skoro w roku 1721 powstał zapis, by odprawiać tu 21 mszy św. za wiernych zmarłych „od powietrza” i za inne dusze oczekujące pomocy i ratunku. Kaplica dotrwała do początków XX stulecia: „gdy się ta kaplica zdezelowała, rozebrał ja ks. Wiktor Budziszewski, miejscowy proboszcz, a na jej miejscu w 1906 wzniósł podobnież drewnianą kaplicę z ołtarzem św. Rozalii, w którym jest obraz malowany przez Elżbietę Potkańską z Potworowa.”- czytamy dalej w tekście księdza Wiśniewskiego.
Kaplica, czy też raczej – kościół filialny – stoi w północnej części Odrowąża, po zachodniej stronie  drogi do Niekłania, wśród wiejskiej zabudowy. Prezbiterium – nie wyodrębnione z bryły, zwrócone jest na zachód, co wynika z usytuowania względem drogi. Kościółek ma plan mocno wydłużonego prostokąta z trójbocznym zakończeniem. Gdy budowano go, nie usiłowano odtwarzać dawnej kaplicy, która była znacznie krótsza i od frontu miała ganek /można to zobaczyć na starej fotografii opublikowanej w „Dekanacie koneckim” ks. Wiśniewskiego/.
Kościółek ma konstrukcję zrębową ustawioną na kamiennej podmurówce. Nakrywa go prosty, dwupołaciowy dach /o więźbie krokwiowo – belkowej/, od zachodu zakończony trójpołaciowo. Wieńczy go  sześcioboczna wieżyczka na sygnaturkę, z arkadkową latarenką nakrytą kopulastym hełmem. Dachy kryte są blachą, ale pierwotnie pobite były gontem.
Elewacje oszalowane są pionowymi deskami i zwieńczone gzymsem podokapowym. W elewacji północnej i południowej rozmieszczone są po dwa arkadkowe okna o nierównej szerokości; te od strony zachodniej są niemal dwukrotnie szersze.
Wnętrze nakryte jest płaskim stropem. W głębi prezbiterium stoi ołtarz z umieszczonym w nim obrazem przedstawiającym patronkę kościółka. W części wschodniej znajduje się chór muzyczny wsparty na czterech słupkach.

Oznaczone: Autor: Roman Mirowski

Pozytywnie zakręcony pasjonat kielecczyzny, absolwent Politechniki Świętokrzyskiej. Fotografuje co nieco i jako tako. Opisuje jak umie i stara się uratować od zapomnienia wszystko co się da :)

Bez komentarza

Skomentuj

Blue Captcha Image

*

CHMIELNIK – dawne miasto prywatne

Miasto położone jest na pograniczu Pogórza Szydłowskiego i Niecki Nidziańskiej nad rzeką Mruczą, u źródeł rzeki Schodniej (Wschodniej). Jego nazwa […]

Mirzec. Kapliczka św. Jana Nepomucena

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr Czasami można się zdziwić co jest pod warstwami farby. Przed … Po I jeszcze profil […]

Mokrsko Dolne. Renowacja baptysterium i chrzcielnicy Santi Gucciego

Zdjęcia: Grzegorz Wiatr Kościół w Mokrsku Dolnym z końca XIII w. pw Wniebowzięcia NMP. Przed i po renowacji. Jeszcze bez […]

Lisów. Epitafia Krasińskich

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr Historia jednego pocisku Czyli epitafia Krasińskich w Lisowie Kaplica Krasińskich w Lisowie. To tu leżą […]

Lisów. Ołtarz św. Barbary w Kaplicy Krasińskich w Lisowie

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr O takim jednym co Baśkę rozebrał Ta oto Barbara jest bardzo bardzo stara. Nie skłamię […]

Szydłów. Epitafium księdza Józefa Ptaszyńskiego

Autor tekstu i zdjęć: Grzegorz Wiatr O księdzu który nie wiedział który kościół lubi bardziej Był sobie ksiądz Józef P. […]