W uliczce prowadzącej w stronę Wólki Plebańskiej i Niekłania na cmentarzu stał kościółek stary, drewniany, z wieżą na dachu gontami pokrytym. Przed głównym wejściem /boczne było do południa/ stał przez całą szerokość kaplicy ganek na dwóch słupach wsparty. Okien 3, podłoga i sufit. Ołtarzów było trzy. W głównym ołtarzu obydwa obrazy wyobrażały św. Rozalię.” – pisze ksiądz Wiśniewski.
Kaplica musiała być stara, skoro w roku 1721 powstał zapis, by odprawiać tu 21 mszy św. za wiernych zmarłych „od powietrza” i za inne dusze oczekujące pomocy i ratunku. Kaplica dotrwała do początków XX stulecia: „gdy się ta kaplica zdezelowała, rozebrał ja ks. Wiktor Budziszewski, miejscowy proboszcz, a na jej miejscu w 1906 wzniósł podobnież drewnianą kaplicę z ołtarzem św. Rozalii, w którym jest obraz malowany przez Elżbietę Potkańską z Potworowa.”- czytamy dalej w tekście księdza Wiśniewskiego.
Kaplica, czy też raczej – kościół filialny – stoi w północnej części Odrowąża, po zachodniej stronie  drogi do Niekłania, wśród wiejskiej zabudowy. Prezbiterium – nie wyodrębnione z bryły, zwrócone jest na zachód, co wynika z usytuowania względem drogi. Kościółek ma plan mocno wydłużonego prostokąta z trójbocznym zakończeniem. Gdy budowano go, nie usiłowano odtwarzać dawnej kaplicy, która była znacznie krótsza i od frontu miała ganek /można to zobaczyć na starej fotografii opublikowanej w „Dekanacie koneckim” ks. Wiśniewskiego/.
Kościółek ma konstrukcję zrębową ustawioną na kamiennej podmurówce. Nakrywa go prosty, dwupołaciowy dach /o więźbie krokwiowo – belkowej/, od zachodu zakończony trójpołaciowo. Wieńczy go  sześcioboczna wieżyczka na sygnaturkę, z arkadkową latarenką nakrytą kopulastym hełmem. Dachy kryte są blachą, ale pierwotnie pobite były gontem.
Elewacje oszalowane są pionowymi deskami i zwieńczone gzymsem podokapowym. W elewacji północnej i południowej rozmieszczone są po dwa arkadkowe okna o nierównej szerokości; te od strony zachodniej są niemal dwukrotnie szersze.
Wnętrze nakryte jest płaskim stropem. W głębi prezbiterium stoi ołtarz z umieszczonym w nim obrazem przedstawiającym patronkę kościółka. W części wschodniej znajduje się chór muzyczny wsparty na czterech słupkach.

Oznaczone: Autor: Roman Mirowski

Pozytywnie zakręcony pasjonat kielecczyzny, absolwent Politechniki Świętokrzyskiej. Fotografuje co nieco i jako tako. Opisuje jak umie i stara się uratować od zapomnienia wszystko co się da :)

Bez komentarza

Skomentuj

Blue Captcha Image

*

Jan Wiktor Borkowski (1885-1956)

Jan Wiktor Borkowski (wł. Jan Wiktor Dunin-Borkowski h. Łabędź) urodził się 7 czerwca 1885 r. w Dąbrowie Górniczej, był synem […]

Florentyna z Zielińskich Malska i Karol Malski

Prezentowany tekst jest rozszerzoną wersją opublikowanego na łamach czasopisma „Świętokrzyskie” Niewiele osób zapisało się w dziejach Kielc w tak chwalebny […]

JANOTA BZOWSKI JERZY (1906-1941)

Autor: Grzegorz Dąbrowski, Adam Malicki   Ziemia Włoszczowska ma wielu bohaterów o których pamięć warto podtrzymywać i upowszechniać wśród kolejnych […]

TEREK STANISŁAW – kowal z Kossowa

Stanisław Terek urodził się 20 kwietnia 1914 r. w Kossowie, a jego rodzicami byli Antoni (ur. 1876, zm. 1947) i […]

KORNECKI JAKUB – snycerz

Tekst prezentowany poniżej autorstwa J.L. Kaczkowskiego, został wydrukowany w publikacji pt. Pamiętnik Kielecki na rok zwyczajny 1874 pod red. ks. […]

CHMIELNIK – dawne miasto prywatne

Miasto położone jest na pograniczu Pogórza Szydłowskiego i Niecki Nidziańskiej nad rzeką Mruczą, u źródeł rzeki Schodniej (Wschodniej). Jego nazwa […]