Krzcięcice istniały już na pewno w roku 1154 /w tym roku zapisano zbierane z nich dziesięciny jędrzejowskiemu klasztorowi/, zaś parafia w 1325, skoro pleban Marcin płacił z niej w tym roku świętopietrze. Pierwszy kościół powstał tu podobno w roku 1314; nie jest to jednak wiadomość najpewniejsza, bo dokument jego erekcji okazał się być falsyfikatem. Długosz pisze o istnieniu we wsi  w połowie XV stulecia drewnianej świątyni pod wezwaniem św. Prokopa. Po jej pożarze, w tym samym miejscu krzcięcicki dziedzic Jerzy Niemsta Kula ufundował nowy, murowany obiekt.
Wybudowany w roku 1542 kościół, dzieło muratora Alberta, przetrwał do dnia dzisiejszego w niemal niezmienionym kształcie. Stanowi bardzo rzadki przykład jednolitego stylowo obiektu, nie poddawanego „barokizacjom” czy „regotyzacjom”, tak niestety częstym w przypadku innych kościołów. Składa się on z dwuprzęsłowej nawy z symetrycznie rozmieszczonymi po jej bokach kaplicami /północną zamieniono potem na kruchtę/, prostokątnego prezbiterium /z dostawionymi od północy: zakrystią i składzikiem/ oraz z wysokiej zachodniej kruchty. Wnętrza nakryte są bardzo pięknymi sklepieniami, a całość obiektu – wysokimi, stromymi dachami, pokrytymi dachówką, ujętymi od wschodu i zachodu w schodkowe szczyty z wąskimi blendami i zębatymi sterczynami. Najwyższy element kościoła, wsparta na wschodnim szczycie nawy sygnaturka, nosi już cechy renesansu, ale wspaniale pasuje do późnogotyckiej całości.
Gdy w wieku XVI drewniany kościół spłonął, pozostała po nim tylko modrzewiowa dzwonnica. Być może z tej przyczyny nowy  kościół nie został wyposażony w wieżę. Pierwotna dzwonnica, oczywiście, nie dotrwała do naszych czasów. Obecna datowana jest na wiek XVIII.
Jest ona czworoboczna, dwukondygnacyjna, o ścianach lekko nachylonych do środka. Konstrukcja dzwonnicy jest słupowo –ramowa, a obudowę stanowi szalunek z pionowo przybijanych desek. Nakrywa ją namiotowy dach pobity gontem. Wewnątrz znajduje się gotycki dzwon z początków XVI stulecia, być może „pamiętający” jeszcze pierwotny, drewniany kościół.

Oznaczone: , Autor: Roman Mirowski

Pozytywnie zakręcony pasjonat kielecczyzny, absolwent Politechniki Świętokrzyskiej. Fotografuje co nieco i jako tako. Opisuje jak umie i stara się uratować od zapomnienia wszystko co się da :)

Bez komentarza

Skomentuj

Blue Captcha Image

*

CHMIELNIK – dawne miasto prywatne

Miasto położone jest na pograniczu Pogórza Szydłowskiego i Niecki Nidziańskiej nad rzeką Mruczą, u źródeł rzeki Schodniej (Wschodniej). Jego nazwa […]

Mirzec. Kapliczka św. Jana Nepomucena

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr Czasami można się zdziwić co jest pod warstwami farby. Przed … Po I jeszcze profil […]

Mokrsko Dolne. Renowacja baptysterium i chrzcielnicy Santi Gucciego

Zdjęcia: Grzegorz Wiatr Kościół w Mokrsku Dolnym z końca XIII w. pw Wniebowzięcia NMP. Przed i po renowacji. Jeszcze bez […]

Lisów. Epitafia Krasińskich

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr Historia jednego pocisku Czyli epitafia Krasińskich w Lisowie Kaplica Krasińskich w Lisowie. To tu leżą […]

Lisów. Ołtarz św. Barbary w Kaplicy Krasińskich w Lisowie

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr O takim jednym co Baśkę rozebrał Ta oto Barbara jest bardzo bardzo stara. Nie skłamię […]

Szydłów. Epitafium księdza Józefa Ptaszyńskiego

Autor tekstu i zdjęć: Grzegorz Wiatr O księdzu który nie wiedział który kościół lubi bardziej Był sobie ksiądz Józef P. […]