Przy trasie prowadzącej z Buska – Zdroju do Nowego Korczyna leży niewielka wieś Dobrowoda. Wieś ta w średniowieczu należała do biskupów lubuskich /jest na to dokument z roku 1238/ a później do krakowskich. Parafialny kościół pod wezwaniem św. Marii Magdaleny wzniesiono w roku 1354, z fundacji krakowskiego biskupa Jana Grota i uposażono dziesięciną z Dobrowody, Baranowa, Kikowa i Krotowa. „W Dobrowodzie – pisze ksiądz Jan Wiśniewski w „Historycznym opisie kościołów, miast zabytków i pamiątek w Stopnickiem” – mieli biskupi krakowscy swoją rezydencję, w której tragicznie zakończyć miał życie w 1382 roku Zawisza z Kurozwęk, biskup krakowski”.
Kościół był gruntownie rozbudowany i przebudowany w latach 1524-25. Nie wiadomo kto był wówczas plebanem; pleban Józef odnotowany jest w roku 1518, natomiast w roku 1529 plebanował już w Dobrowodzie ksiądz Klemens z Nowego Sącza. Fundatorem mógł być Mikołaj Gnoiński, dziedzic na Wielkim Piasku i Zagajowie, którego herb Rak czyli Warmia i inicjały N. G. znalazły się na sklepieniu. Wciąż jednak trudno z całą pewnością określić jaki kształt kościół posiadał w wieku XIV, co dodano w wieku XVI, a co jedynie odnowiono.
Kościół ma trójprzęsłową nawę i węższe od niej jednoprzęsłowe, zamknięte prostą ścianą prezbiterium. Przy prezbiterium jest zakrystia, dobudowana od strony północnej, a obok, przy nawie dwuprzęsłowa kaplica Matki Boskiej, otwarta do nawy głównej, i tworząca coś w rodzaju nawy bocznej. Kaplica najprawdopodobniej dostawiona została w wieku XVI, zaś dobudowana do nawy od południa kruchta nosi już wyraźnie neogotyckie cechy.
Kościółek wzniesiono z ciosu. Nawę nakrywa sklepienie sieciowe z żebrami i zwornikami. W zwornikach umieszczone są herby: Ślepowron, Dębno, Jastrzębiec, Doliwa i Łodzia. Prezbiterium przykryto sklepieniem krzyżowo – żebrowym z oryginalnym zwornikiem w kształcie ludzkiej twarzy. Przy południowo – zachodnim narożniku nawy znajduje się niewielka, kolista w planie wieżyczka, która mieści w swym wnętrzu kręcone schody prowadzące na chór muzyczny. Interesującą kamieniarkę ma portal główny, umieszczony na osi zachodniej fasady kościoła. Jest on przykładem połączenia elementów gotyckich z renesansowymi; zdobią go laskowania, a w płaskorzeźbionej supraporcie herb Łodzia – z infułą, pastorałem i wazonami po bokach.
Wnętrze posiada elementy pochodzące z całego niemal okresu istnienia kościółka – późnogotycką  chrzcielnicę ozdobioną herbami, renesansowe epitafium i płytę nagrobną Jana Boboli /zmarłego w 1605 roku/, późnobarokowe ołtarze, tabernakulum i ambonę , rokokowe organy, klasycystyczny relikwiarz Krzyża Św.
Kościół otoczony jest starym murem wzmocnionym skarpami. Na terenie przykościelnego cmentarza, w jego południowo -zachodniej części, znajduje się drewniana dzwonnica o konstrukcji słupowej, z nadwieszoną w górnych partiach otwartą izbicą.

Oznaczone: Autor: Roman Mirowski

Pozytywnie zakręcony pasjonat kielecczyzny, absolwent Politechniki Świętokrzyskiej. Fotografuje co nieco i jako tako. Opisuje jak umie i stara się uratować od zapomnienia wszystko co się da :)

Bez komentarza

Skomentuj

Blue Captcha Image

*

KORNECKI JAKUB – snycerz

Tekst prezentowany poniżej autorstwa J.L. Kaczkowskiego, został wydrukowany w publikacji pt. Pamiętnik Kielecki na rok zwyczajny 1874 pod red. ks. […]

CHMIELNIK – dawne miasto prywatne

Miasto położone jest na pograniczu Pogórza Szydłowskiego i Niecki Nidziańskiej nad rzeką Mruczą, u źródeł rzeki Schodniej (Wschodniej). Jego nazwa […]

Mirzec. Kapliczka św. Jana Nepomucena

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr Czasami można się zdziwić co jest pod warstwami farby. Przed … Po I jeszcze profil […]

Mokrsko Dolne. Renowacja baptysterium i chrzcielnicy Santi Gucciego

Zdjęcia: Grzegorz Wiatr Kościół w Mokrsku Dolnym z końca XIII w. pw Wniebowzięcia NMP. Przed i po renowacji. Jeszcze bez […]

Lisów. Epitafia Krasińskich

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr Historia jednego pocisku Czyli epitafia Krasińskich w Lisowie Kaplica Krasińskich w Lisowie. To tu leżą […]

Lisów. Ołtarz św. Barbary w Kaplicy Krasińskich w Lisowie

Tekst i zdjęcia: Grzegorz Wiatr O takim jednym co Baśkę rozebrał Ta oto Barbara jest bardzo bardzo stara. Nie skłamię […]